เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 576 / 734

ประโยค ๔ - มังคลัตถ์ที่นี้นับเปนเล่ม ๒ หน้าเท่า ๘๓ เกิดขึ้น เพราะสนุกธรรมมีฤทธิ์กรรมและเวทธรรมเป็นต้น อาชีวะของภิกษุผู้นั้น ชื่อว่าไม่บริสุทธิ์ เพราะฉะนั้น อันภิกษุเมื่อจะเสพปัจจัยที่มีความเกิดขึ้นมิบ

บทความนี้อภิปรายถึงแนวคิดเกี่ยวกับปัจจัยที่เกิดขึ้นจากสงฆ์หรือคณะของภิกษุ ซึ่งมีความสำคัญในช่วงเวลาของการดำเนินชีวิตตามหลักพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความบริสุทธิ์ของปัจจัยที่เกิดขึ้นและความสำคัญของการแ

ประโยค ๔ - มังคลกัดที่นี้เป้นเปล เล่ม ๒ - หน้ที่ ๘๗ ด้วยเข้าใจว่า "ในเวลาวเป็นคฤหัสถ์ดี ในเวลาวเป็นบรรพชิตดี ปัจจัยเหล่านี้ก็เป็นของต้องให้" ดังนี้ พระศาสนาทรงตรัสเรื่องนั้น แล้วว่า "กิญจันทหลาย สือว

เนื้อหาพูดถึงหลักการการบริโภคที่ถูกต้องตามแนวทางพระศาสนาที่เน้นการพิจารณาให้รอบคอบก่อนการบริโภค โดยมีเหตุการณ์เกี่ยวกับพระโพธิสัตว์ที่เคยเป็นเศรษฐีในกรุงพาราณสี และการบริโภคอาหารที่ต้องระมัดระวังเพื่อ

ประโยค ๔ - มังกรคำปิ้ม เล่ม ๒ - หน้า ๑๓๓ สรีระของแม่เนื้อนั้นด้วยความรักใคร่ ได้เทากะแล้ว เรื่องบริโภคภีป ด้วยสามารถความซึ้งเคย (พิศวาส) มา ในรถถากวิสาสะโภชนาค ทสมารถอกนิยายในรถนั้นเหมือนกัน แก้รถ

เนื้อหาผ่านการพิจารณาสรีระของแม่เนื้อและการบริโภคในบริบทของภิกษุ ที่เน้นถึงความสำคัญของจิตอารมณ์ในการบริโภค โดยสะท้อนให้เห็นถึงการไม่สามารถออกไปจากโลกได้หากไม่มีการพิจารณาหรือการปรับปรุงใจของตน พร้อมบ

ประโยค ๔ - มังคลดาภิเปนษียนปีนลำ ๒ - หน้า ๑๓๙ พิจารณาเป็นเบื้องหน้า หาใช่ทางการพิจารณาในการกลบโรคเป็นเบื้องหน้าไม่. เพราะฉะนั้น ในการรบโรคควรพิจารณาอีก. คีโน่ ในกลานโรคนี้ พึงพิจารณาพร้อมด้วยการรบโรค

เนื้อหาเกี่ยวกับการพิจารณาในการรักษาโรค ที่คำนึงถึงวิธีการที่ถูกต้องในการเข้าใจโรค โดยเน้นถึงการพิจารณาในแต่ละขณะที่ผู้ป่วยเผชิญ รวมถึงการใช้คำพูดในการกระตุ้นให้ผู้ป่วยเห็นถึงความสำคัญในการรักษา พูดถึ

ประโยค 4- มั้งคลัดทีปนี้นีลเป ลม ๒ หน้าที่ 91 เป็นปัจจัยอย่างนั้น ฝ่ าอาจอธิทธ พาก พวกหนึ่งกล่าวว่า “บทว่า สติ- ปจจัยตา คือ เมื่อความสติเป็นปัจจัย อธิทธ พิ contempla เมื่อปัจจัย แห่ง การบริโภคภัส มี

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยและสติในการบริโภค โดยมีการอ้างอิงถึงแนวคิดต่างๆ ของอาจารย์ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติในกระบวนการบริโภคของผู้คน รวมถึงการวิเคราะห์ถึงความแต

ประโยค ๑- มังคลิดาฯที่เป็นฉบับ เล่ม ๒ หน้า 92 "ตั้งนิทานอจกขวาในเภสัช ย่อมรักษาศีลไว้ได้ทั้ง ๒ ประการ จากการขาด ส่วนอัตญ์ปัจจเวกขณะในเภสัชนั้น ย่อมรักษาไว้ได้ เฉพาะปัจจเวกขณะเดียวกัน ปัจจเวกขณะทั้ง ๒

เนื้อหาระบุถึงการรักษาศีลในเภสัชและการปฏิบัติในอัตญ์ปัจจเวกขณะ ซึ่งมีผลต่อการทำให้กิเลสหมดไป การที่พระสามเณรได้ฟังคำสอนและนำไปปฏิบัติทำให้มีความสงบและบรรลุพระอรหัต นอกจากนี้ยังเน้นความสำคัญของการแสดงแ

ประโยค 4- มังกฏิติกำนี้เปนที่ปล เล่ม 2 หน้า 93 เหมือนพระอาทิตย์ขึ้นเพ็ญ มีสรรพอาสวะสุดสิ้น บัดนี้ภาพใหม่อมไม่มี." พระสงฆ์จิตตเถร ผูเป็นลูกของสมเด็จนันและแคล เชื่อว่า อัปปโชยในกาคานัน บทว่า ลาภิฤๅ แป

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของอาคมวินัยในการใช้ชีวิตและการเว้นจากอุกุศลกรรม 10 ประการ เพื่อสร้างจิตใจที่ดีและนำไปสู่ความสุขในทั้งสองโลก พระสงฆ์จิตตเถรได้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและผลกระทบดีที่จะเกิดขึ้นจ

ประโยค ๔ - มั่งคลอดที่เป็นเเละ เล่ม ๒ - หน้า ๙๔ [อุกฤษฎรรมบุต ๑๐ ประการ] บทธรรมเหล่านี้ คือ ปาลฆัตถิตอา อภิณาณาทาน กามสุขัญจา- วาระ มุสลวาท ปิดผนาวา ผุสะวาวา สัมผัสปลา, อภิชฌามา พยายาม มิกณาธิฎฐิ เชื่

เนื้อหาเกี่ยวกับอุกฤษฎรรมบุต ๑๐ ประการและการอธิบายในอรรถกถาต่างๆ ซึ่งเน้นถึงความสำคัญในการปฏิบัติตน โดยมีการยกตัวอย่างจากอรรถกถาที่หลากหลาย เช่น อรรถกถาสัญจรติศิฏฐิภาค, อรรถกถาสังกิตติสูตร, และอื่นๆ ท

ประโยค ๔ - มังคลัตถิทั่วไปเป็นปลาย เล่ม ๒ หน้า ๙๖ ประโยคและวัตถุใหญ่เป็นต้น เหตุที่เจตนาซึ่งเกิดเพราะปัจจัยเหล่านี้มีคำกล่าว จริงอยู่ ความที่ประโยคชื่อว่าใหญ่ ก็ด้วยสามารถสันนิษฐานปก- เดนตนา (เขตนาเป็

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับความหมายและความสำคัญของประโยคและวัตถุในบริบทของเจตนา โดยระบุว่าความที่ประโยคและวัตถุมีความเกี่ยวข้องกับการพิจารณาเจตนาและผลกระทบของการกระทำในทางศีลธรรม ซึ่งในกรณีของปาณาติบาตนั

ประโยค ๕ - มังคลดาบทนี้ ๒ - หน้า ๑๙๗ ชื่อว่าใหญ่ ก็คือเขตนมีกำลังอย่างเดียว ด้วยประการฉะนี้เหตุนั้น พึงทราบความที่ปานิดามีโทษมาก เพราะความที่เขตนมีกำลังเพราะปัจจัยนั้น ๆ แม้เป็นโปร่งอันผิดจากปัจจัยตาม

บทความนี้อธิบายความมากน้อยของโทษในปานิดิ บอกถึงความสำคัญของสัตว์มีชีวิตและจิตที่คิดจะฆ่า พร้อมกับการสำรวจองค์ ๕ ที่เกี่ยวข้องกับการตายของสัตว์ โดยชี้ให้เห็นถึงความพยายาม ทั้งนี้ เพื่อแสดงให้เห็นถึงผลก

ประโยค 4- มังคลดีกว่าที่เป็นเปล เล่ม 2 - หน้าที่ 98 [อินนานาทาน] [๒๐๓] เถยยเจดานา (เจดานาเครื่องเป็นโมฆ) ของบุคคล ผู้มีความสำคัญในพุทธ อันผู้เป็นหวงแหน ว่าเป็นที่พิสัชอันผู้เป็นหวงแหนแล้ว อันยังความ

ข้อความนี้อธิบายเกี่ยวกับอินนานาทานที่เกี่ยวข้องกับบุคคลในพุทธศาสนา ว่าการหวงแหนสิ่งใดนั้นมีผลต่อความสำคัญและการพัฒนาตนเอง ในที่นี้ได้มีการแบ่งแยกโทษของอินนานาทานตามระดับคุณภาพของบุคคลและความพยายามในก

ประโยค ๔ - มังคลัตถ์ที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๙๙ [องค์ของอิ่นนาทาน] อิ่นนาทานนั้น มีองค์ ๕ คือพัสดุอันอิ่นนาทาน ๑ ความเป็นผู้มีความสำคัญว่า เป็นองค์ของอิ่นนาทาน หงแหน ๑ จิตคิดซัก ๑ ความพยายาม ๑ ลั

เนื้อหาเกี่ยวกับองค์ของอิ่นนาทานซึ่งประกอบด้วยองค์ต่างๆ ที่มีความสำคัญในกรรมทางธรรม รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับมิจฉาจรซึ่งเป็นความประพฤติที่ไม่ถูกต้องในแง่ของจิตวิญญาณและปรัชญา โดยอ้างอิงจากวรรถสงค์และข

ประโยค ๔ - มังคลัจฉบับที่ ๒ เล่ม ๑ หน้า ๑๐๑ เหล่าคือ เพราะฉะนั้น สตรีเหล่านั้นจึงเป็นมิจฉาจาร ส่วนสตรี ๔ จำพวกนอกมีสตรีที่มารักษาเป็นต้น ชื่อว่าไม่เป็นมิจฉาจาร ในพระถึงรุนอื่น เพราะตำรับไม่มีสามี อีกอ

บทความนี้กล่าวถึงมิจฉาจารและความหมายของสตรีในบริบทของศีลธรรมภายในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการเจาะลึกถึงประเภทของสตรีที่มีโทษน้อยและโทษมาก อีกทั้งยังสำรวจถึงองค์ประกอบและความสัมพันธ์ระหว่างกามสมุจฉาจารกับสะ

ประโยค ๕ - มังคลิตที่เป็นเปล ลำเล - หน้า 103 เหลือ แต่ด้วย ๑ องค์เท่านั้น ก็สำเร็จประโยชน์ได้." [ถวายกรรมเป็นไปทางทวาร ๒] [๒๐๓] นำอันมาในรถกากั้อสูฏสมัญญา "กิจกรรมตามที่ กล่าวมานั้น เป็นกายกรรม ๑ อย่า

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของกรรมที่เกิดจากการกระทำทางกายวาร รวมถึงการวิเคราะห์ลักษณะของการกระทำต่างๆ ในบริบทของศาสนาพุทธ โดยระบุถึงกรณีศึกษาต่างๆ ที่เกี่ยวข้องและแสดงถึงความซับซ้อนของเจตนาภายในกรรม

ประโยค ๔- มังคลัปฏิที่นีเป็นเปล ลเล่ม ๒ - หน้า ที่ 107 มีโทษมาก. ถาถือเป็นไปด้วยสามารถทำเรื่องที่ง่วงเพราะน้อยให้เต็ม ชื่อว่าวิถุปถก. วิถุปถกที่เป็นเปลวยไม่ประสงค์จะให้ของ ๆ คนก็ด้วยปรถถกบัษกดี ชื่อว

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับปัญหาและข้อคิดเห็นเกี่ยวกับสุภาวะที่มีโทษ มีการแสดงความเห็นเกี่ยวกับความพยายามและเจตนาในการกล่าว และการสื่อสารที่ผิดพลาด รวมถึงการวิเคราะห์คำส่อเสียดที่อาจเกิดจากการพูดจากจิตเศ

ประโยค๕ - มั่งคั่งที่นี่นเปล ต่อมา - หน้า 109 เป็นประมาณ.." แต่เมื่อชนอื่นแตกกัน กรรมบวกไม่ขาด (ต่อ) เมื่อชนอื่นแตกกัน จึงขาด. [สูตรสาวาจ] [๒๒๓] เดนานายายโดยส่วนเดียว ที่ยังายประโยคและวิธี- ประโยค อ

เนื้อหานี้นำเสนอการวิเคราะห์คำประยกและการใช้สูตรสาวาจในการสื่อสาร โดยเฉพาะเมื่อเกิดโทสะ สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความสามารถในการใช้คำที่ส่งผลกระทบต่อส่วนลึกของจิตใจวัยรุ่น ตัวอย่างกรณีเด็กที่ไม่เชื่อฟังได้

ประโยค ๔ - มังคลิคที่นี่เป็นปล เล่ม ๒ - หน้า 110 เหมือนกัน เด็ก ได้กล่าวกิจว่า "มารดาของข้า พูดเรื่องใด ด้วยปาก ของเรื่องนั้นอย่ามี มารดาคิดเรื่องใดด้วยจิต ขอเรื่องนั้นจงมี" แม้กระนั้นมือได้หยุดอยู่ เ

บทความนี้สำรวจถึงการพูดและความเป็นธรรมในวาจา โดยยกตัวอย่างจากคำพูดของมารดาที่ส่งผลต่อการคิดและการกระทำของเด็ก ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับธรรมชาติของคำพูดและวิธีการแสดงออกในสังคม. ในบทนี้ยังชี้ให้เห็นถึงข้

ประโยค ๔ - มังคลิตที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๑๓๓ ประโยชน์มีได้ มีเรื่องการดูฤกษ์และเรื่องนางศีลจากเป็นต้น เป็นเบื้องหน้า ๑ การพูดเรื่องเห็นปานนั้น ๑ เมื่อผู้อื่นไม่ถือเอาเรื่องนั้นอยู่ กรรมยังไม่จบ

เนื้อหาวิเคราะห์การดูฤกษ์และบทบาทของนางศีล โดยเน้นว่ากรรมยังไม่จบเมื่อผู้อื่นไม่ถือเอาเรื่องดังกล่าว ทั้งยังกล่าวถึงวิธีกรรมและวิธีวารที่เป็นไปตามเนื้อหา. อรรถกถาภูมิสํอิยังชี้ให้เห็นว่าการพูดเกี่ยวกั

ประโยค 4- มังคลัตถิ่นที่นี้เป็นเปล เล่ม 2 - หน้าที่ 115 [โทษของอธิษฐาน] พิษของอธิษฐานนั้นมีน้อยและมีโทษมาก เหมือนอธิษฐานโดยนิ่งเป็นตนว่า "อธิษฐานนั้น ชื่อว่าวิ โทษน้อย ในเพราะคนผู้ที่อธิษฐานบุคคลเติ

บทความนี้อธิบายถึงโทษของการอธิษฐานที่มีมากกว่าคุณ โดยเฉพาะเมื่อมีความโลภเป็นตัวตั้ง และจัดประเภทองค์ของการอธิษฐานว่าเกี่ยวข้องกับบุคคลอื่นและจิตใจของผู้ขอ นอกจากนี้ยังพูดถึงพยาบาทที่นำไปสู่ความพินาศขอ

ประโยค ๔ - มังคล็ดที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 116 [โทษของพยาบาท] พึงเห็นความที่พยาบาทนั้น มีโทษน้อยและมีโทษมากเหมือน ผู้สาวา โดนเขียบเป็นดังว่า "พยาบาทนั้นชื่อวมีโทษน้อย ใน เพราะคนที่มีวนิจฉิตบุคค

เนื้อหาเกี่ยวกับโทษของพยาบาทที่มีทั้งโทษน้อยและโทษมาก อธิบายถึงความคิดและการกระทำที่เกี่ยวข้องกับความโกรธต่อนสัตว์อื่น และแสดงให้เห็นถึงกรรมที่เกิดจากความคิดนี้ โดยยกตัวอย่างจากภูมิวิธีต่างๆในพระพุทธศ